Soğuk suda donmayan, karlı dağları ıslanmadan geçen, kendisini ışınlayan insanları fantastik filmlerde çok sık görürüz. Hristiyanlık tarihine baktığımızda ise iki keramet gösteren insanlar aziz ilan edilmiştir. Hemî Tozi'nın da böyle öyküleri vardır. Firaz Baran Paris, Köln ve Bad Wiesseen'de Beyazîdî Hemadî Bayrike, Gulkê Malê Hamî Qodoz ve Ali Engizek ile görüştü ve onların Hemî Tozi ile ilgili anılarını dinledi. Baran, haberinde Hemi Tozi'nın köyü olan Hasanoliyon hakkında da bilgiler aktardı.

Alevi gazeteciliğinin duayen ismi Şükrü Yıldız ile özel bir görüşme gerçekleştirdik. Konumuz Elbistan'daki Alxas toplumunun ziyaretleri ve kutsal mekanlarıydı. Şükrü Yıldız hem ziyaretlerin fotoğraflarını bize ulaştırdı, hem de tanıtımlarını yaptı. www.maraskurtleri.com olarak kendisine çok teşekkür ediyoruz.

Îwî Malê Momûdî Qame, Alxas coğrafyasındaki iki inanç değerini anlattı. Asum yapan Malê Sullî Pase ve Momadî Toşe Ziyareti'ni...

Êtê Pone, 20. yüzyılda kadim Elbistan topraklarında yaşamış heykeli dikilmesi gereken Ana-Tanrıça kültürünün son temsilcilerindendir. O, hem bir Asum Ocağı olarak topluma önderlik etmiştir, hem de öksüz ve yetim kalan 13 çocuğu tek başına büyüterek sosyal sorumluluk üstlenmiştir. Êtê Pone tüm zamanını karşılık beklemeden topluma armağan etmiştir. 60 yıl önce dünyadan göç etmiştir ama ismi bir abide gibi halen hafızalarda olan büyük bir değerdir. Êtê Ponê'yi tanımak için kızı Mircê Olle ile görüştük. Strasbourg, Frankfurt ve Ludwigsburg‘ta röportajlar yaptık.

Delil geçmişte nasıl uyandırılıyordu? Bugün nasıl uyandırılıyor? Delil ne anlama geliyor? Nasıl bir şekle sahiptir? Ve en önemlisi de Delil neden bir erkeği değil de kadına emanet ediliyordu? Bu yazımızda bunu irdeleyeceğiz.

İnancımızın değerlerini koruyan ve bugüne getiren analarımızı ne kadar tanıyoruz? Onların yaşamlarını belgeyebildik mi? Onlara hak ettikleri şekilde yer verebildik mi? Örneğin: ATÊ ELIF (Pulyan), ÊTÊ PONE (GALAVIZON), XOTÛNO KÊFO (Şixraşon), ATÊ ORIS (Qulyon), ATÊ FOT (Sakarat), ATÊ FOT (Dî Mûse), ONÊ XAC (Zînkon), DONKÊ HISÊNÎ TOWUR (Bozlar), ZALXÊ QUMÊŞ (Pulyane Jêri)... gibi sayısız değerimizi ne kadar tanıyoruz? Gerçekten onların bize kazandırdıkları değerlerin farkında mıyız? Onlar kökleri binlerce yıla dayanan inancımızı, el sanatlarını ve şifacı geleneğini korudular, geliştirdiler ve bize devrettiler. Evet, www.maraskurtleri.com olarak büyük bir iddia ile karşınıza çıkıyoruz. Kadın Evliyalar ve Ana Tanrıça Kültürü bize neler kazandırdı? Yüzlerce yıl göçebe bir toplum olarak yaşadık. Bu uzun dönem boyunca kadınların emeği başat rol oynadı. Erkeklerin büyük çoğunluğu sadece çobanlık yaparken, diğer bütün işleri kadınlar yaptı (Halık-Kilim-Bolîfe Risinî günü el sanatlarını yapmak, süt ürünlerini ortaya çıkarmak, yemeği hazırlamak, su ve odun toplamak, çocuk doğurmak ve büyütmek, misafirlerin hizmetini görmek vd.). Kadınların bu büyük emeği bugün görülebiliyor mu? Kadınlar gerçekten hak ettikleri değeri gördü mü? Hem toplumumuza, hem inancımıza ataerkilliğin hangi izleri etki bıraktı ve bu durum bizim kişiliğimizi nasıl etkiliyor? Hergün ermişlerimizi ve analarımızın emeğini görünür kılacak haber, röportaj, dosya ve öyküleri yayınlamaya çalışacağız. Bu şekilde toplumumuzdaki KADIN-ANA KÜLTÜRÜ'nü belgelemeye çalışacağız. İyi yönlerimiz bizi yüceltecek ve bize yol gösterecek, yanlış veya eksik yönlerimiz bize ders olacak. Evet, 35 yıl toplumsal mücadele içinde olan Pazarcıklı bir kadın canımızın, "Sen yıllardır toplumumuzu araştırıyorsun. Kadın Ana Kültürü'ne dair tespit ettiklerini paylaşmalısın" demesi bana büyük bir güç verdi. 35 yılını dilimiz, kültürümüz, kadın-çocuk ve inanç haklarımız için feda eden bu canımızın talebine yanıt olmak amacıyla bu büyük kültüre dair öğrendiklerimizi paylaşmaya çalışacağız. İlk olarak ATÊ ELIF (Elif Ana)'nın çocukluğuna dair bir öyküyle başlıyoruz.

Antep/Yavuzeli'ne bağlı yedi Çepni köyü vardır. Biz ressam Ali Zülfikar'ın desteğiyle bu köylerdeki ziyaretleri ve türbeleri yazdık. İlginçtir... Kureyş Baba'nın türbesi de burada.

Ana başlıklar halinde Şixraşon Ocağı'nı anlattık. En az 400 senedir Elbistan ve Pazarcık'ta varlığını sürdüren bu ocağın üzerine maalesef geniş çaplı araştırmalar yapılmamıştır. Bu yazı küçük bir katkı olarak kabul edilmelidir.

Elbistan ve Pazarcık'ta Şixraşon Ocağı'na bağlı iki Rêber (Rehber) ailesi vardır. Bunlar, Elbistan'da Zurik Dada ve ailesi, Pazarcık'ta da Olî Topêl ve ailesidir. Zurik Dada ve Olî Topêl, 20. yüzyılın başında Bîrwan köyünde yapılan yıllık Axûçand Mürşid Ocağı ceminde yapılan görevlendirmeyle geldiler. 100 yıllık öyküyü öğrenmek ve sizlerle paylaşmak için Paris'e gittik. Kakî Mamad Olî (Mistefayî Zurke'nin oğlu) ve Kakî Hisênî Mirtiza (Olî Topêl'in torunu) ile röportaj yaptık. İlk olarak Zurik Dada'nın öyküsünü paylaşıyoruz.

Gidiş-dönüş 1.000 km yol yaptık ve İsviçre'nin Basel kentinde Pir Ali Dedeoğlu ile sizin için görüştük. Dedeoğlu, babası Saydkî Hallêc'i, ailenin ışığı Kak Hisên'i ve kendi öyküsünü anlattı. Bir ocak ailemizi belgelemiş olduk. Bugün İsviçre'de Alevilik ders olarak okutulmaktadır. Pir Ali Dedeoğlu, İsviçre'deki Alevi örgütlenmesinin nasıl kurulduğunu ve nasıl geliştiğini de paylaştı.

Elbistan'ın Kistikan köyünü tanımak ve inanç değerlerini yazmak için Mamkî Malê Olî Korike ve eşi Sevgül Teyze görüştük. Yaş itibariyle şimdi köyün yaşlıları arasında yer alan bu iki büyüğümüz hem köyü anlattılar, hem de yaşadıkları çok ilginç öyküleri paylaştılar.

Sanatçı ve spiker Zeynep Enhas, babası Pir Miste Çure'nin hayatını anlattı. Zeynep'in anlatımlarında tarih var, yola dair unutulan bilgiler var, bir yol aşığının öyküsü var. Zeynep Ensas ayrıca işkencede ağır yaralı kurtulan ve halen tedavi gören abisi Ali Naki'nin öyküsünü de paylaştı.