ATÊ ELIF-1: Kendini İlk Olarak Nasıl Gösterdi

İnancımızın değerlerini koruyan ve bugüne getiren analarımızı ne kadar tanıyoruz? Onların yaşamlarını belgeyebildik mi? Onlara hak ettikleri şekilde yer verebildik mi? Örneğin: ATÊ ELIF (Pulyan), ÊTÊ PONE (GALAVIZON), XOTÛNO KÊFO (Şixraşon), ATÊ ORIS (Qulyon), ATÊ FOT (Sakarat), ATÊ FOT (Dî Mûse), ONÊ XAC (Zînkon), DONKÊ HISÊNÎ TOWUR (Bozlar), ZALXÊ QUMÊŞ (Pulyane Jêri)... gibi sayısız değerimizi ne kadar tanıyoruz? Gerçekten onların bize kazandırdıkları değerlerin farkında mıyız? Onlar kökleri binlerce yıla dayanan inancımızı, el sanatlarını ve şifacı geleneğini korudular, geliştirdiler ve bize devrettiler. Evet, www.maraskurtleri.com olarak büyük bir iddia ile karşınıza çıkıyoruz. Kadın Evliyalar ve Ana Tanrıça Kültürü bize neler kazandırdı? Yüzlerce yıl göçebe bir toplum olarak yaşadık. Bu uzun dönem boyunca kadınların emeği başat rol oynadı. Erkeklerin büyük çoğunluğu sadece çobanlık yaparken, diğer bütün işleri kadınlar yaptı (Halık-Kilim-Bolîfe Risinî günü el sanatlarını yapmak, süt ürünlerini ortaya çıkarmak, yemeği hazırlamak, su ve odun toplamak, çocuk doğurmak ve büyütmek, misafirlerin hizmetini görmek vd.). Kadınların bu büyük emeği bugün görülebiliyor mu? Kadınlar gerçekten hak ettikleri değeri gördü mü? Hem toplumumuza, hem inancımıza ataerkilliğin hangi izleri etki bıraktı ve bu durum bizim kişiliğimizi nasıl etkiliyor? Hergün ermişlerimizi ve analarımızın emeğini görünür kılacak haber, röportaj, dosya ve öyküleri yayınlamaya çalışacağız. Bu şekilde toplumumuzdaki KADIN-ANA KÜLTÜRÜ'nü belgelemeye çalışacağız. İyi yönlerimiz bizi yüceltecek ve bize yol gösterecek, yanlış veya eksik yönlerimiz bize ders olacak. Evet, 35 yıl toplumsal mücadele içinde olan Pazarcıklı bir kadın canımızın, "Sen yıllardır toplumumuzu araştırıyorsun. Kadın Ana Kültürü'ne dair tespit ettiklerini paylaşmalısın" demesi bana büyük bir güç verdi. 35 yılını dilimiz, kültürümüz, kadın-çocuk ve inanç haklarımız için feda eden bu canımızın talebine yanıt olmak amacıyla bu büyük kültüre dair öğrendiklerimizi paylaşmaya çalışacağız. İlk olarak ATÊ ELIF (Elif Ana)'nın çocukluğuna dair bir öyküyle başlıyoruz.